Recent reviews by BarryD.Light

Oyunu ilk oynadığımızda kontrolleri bizi o kadar iğrendirdi ki oyunu iade ettik. Daha sonra tekrar şans vermek için yeniden aldık ve oyunun biraz hakkını yediğimizi fark ettik. Mouse–klavye kontrolleri evet, gerçekten berbat ama gamepad ile hiçbir sıkıntı yaşamadan oynadık.

Oynanıştan başlayalım vuruş hissi ve parçalanmalar gayet iyi. Oyunda iki karakterimiz var, Chris ve Sheva. Eğer co-op oynamıyorsanız Sheva’nın kontrolü yapay zekâya bırakılıyor ve açıkçası o kadar da kötü değil size ayak bağı olmuyor ya da durduk yere yapay zekâsı sapıtmıyor.

Normal Resident Evil oyunlarında bulmacalar oynanışa serpiştirilir ve oyunu taze tutardı, ancak bu oyunda böyle bir şey yok. Dümdüz aksiyon bölüm başlar, önüne gelen her şeyi tararsın bazen yeni silahlar bulursun, boss’u kesersin ve bölüm sonunda topladığın parayla silahlarını geliştirirsin. Oyun bu döngüyle ilerliyor ve sonlara doğru cidden sıkmaya başladı. Boss savaşı bolca var ama genel olarak idare eder seviyedeler. Zorluk ise bazı kısımlar dışında gayet dengeli.

Görsellik tarafında oyun günümüzde çok kötü durmuyor ama şu turuncu ishal gibi renk paleti gerçekten iğrenç reshade kurup oynayın kesinlikle.

Hikâye ise Albert Wesker kısımları dışında leş gibi saçma sapan şeylerle dolu hikaye uzadıkça uzuyor ama bir sahne var ki, uzun süre unutamayacağım ADAM EN AZ 10 TONLUK KAYAYA KROŞE ATIYOR LAN O sahneye bayağı güldüm wqanedrwqaernbdqwabnerd.

Teknik tarafa gelirsek, açıkçası bayağı sıkıntı yaşadık. Oyun ilerlememizi kayıt etmiyordu save’i silip baştan oluşturduk, öyle düzeldi. Oyun birkaç kez çöktü ve bu çökmelerden biri, oyunun son boss savaşını kestikten ve ara sahneye girdikten sonra yaşandı. Üstelik elimizde sadece üç tane tabanca mermisi kalmıştı. Sırf o ara sahneyi tekrar görebilmek için, oyuna bela okuyarak aynı boss savaşını baştan yapmak zorunda kaldık.

Bunun dışında boss savaşlarından birinde, zayıf nokta belirdiği anda geri gidiyordu. Bu yüzden hile açıp geçmek zorunda kaldık baya baya bug’lıydı ve bunu fark etmemiz iki saatimizi aldı. Evet, tam iki saat boyunca boss’u kesmeye çalıştık. Videosunu açıp bakmak aklımıza gelmedi.

Bu sorunları yaşamayanlar da var, ama biz yaşadık. Sonuç olarak, co-op oynayacak bir oyun arıyorsanız gayet güzel bir seçenek. Ancak kesinlikle Resident Evil 6 kadar eğlendiğimizi söyleyemem bence 6 çok daha eğlenceliydi.

Oyunun ilk 3 saatinde hiçbir sorun yok gayet keyifli ve dengeli. Çalış, para kazan, antrenman yap, dövüşlerden skill puanı al ve build’ini oluştur… Oyun döngüsü bu şekilde ilerliyor.

Ama bir noktadan sonra güç dengesi öyle bir bozuluyor ki, tek bir dövüş kazanmak için 2–3 saat stat kasman gerekiyor. Bu da bir yerden sonra gerçekten çileye dönüşüyor. Sonuçta sürekli aynı şeyleri yapıp duruyoruz.

Tavsiyem şu oyun tıkandığında hileyle biraz destek alın, yoksa gereğinden fazla uzuyor. Ayrıca o son neydi lan… Hayatımda bu kadar boktan bir son görmedim :D

Ne kadar sevdiğim bir oyunun HD versiyonu da olsa, hayatımda gördüğüm en tembel remastered... Bazı yerlerde font hataları var çünkü AI kullanmışlar, müzik artık dinamik şekilde çalmıyor. Allah razı olsun, 2 tane yeni oyun modu koymuşlar Rest in Peace (kalıcı ölüm modu) ve Cloudy Day bu modda daha az güneş puanı kazanıyorsunuz. Yerel co-op getirmişler, online co-op da değil. Ulan oyunun sonundaki Zombies on Your Lawn şarkısını bile HD yapmaya kasmamışlar... OYUNUN BAŞARIMLARI BİLE ÇALIŞMIYOR.

VE BU OYUN 20 DOLAR. KESİNLİKLE TAVSİYE ETMİYORUM.
İndirime girip 10 doların altına düşerse alın, o zaman belki nostalji hatırına alınabilir.

Control görsel açıdan muazzam bir oyun. Işıklandırmalar, partikül efektleri ve genel sanat tasarımı oldukça başarılı. Oynanış hem eğlenceli hem de sonlara doğru tam bir güç fantezisine dönüşüyor. Ayrıca oynanış mekaniği olarak da benzersiz bir deneyim sunuyor ve zorluk seviyesi tam kıvamında. Hikaye kısmına gelince oldukça soyut ve karmaşık. Hikayeyi belgeleri okuyarak anlamaya çalışmanız gerekiyor, fakat yine de net bir şey çıkarmak zor. Oyun zart diye bitiyor; bir an bitmediğini sandım, devam eder herhalde diye düşündüm. Olumsuz yanlara gelirsek, harita gerçekten kötü. Sürekli backtracking yaptığımız bir oyun ama harita aşırı kötü, çünkü 3 boyutlu olarak dizayn edilmemiş. O yüzden gösterdiği konumun yukarısında mıyım, aşağısında mıyım anlamadığım için defalarca kaybolduğum oldu. Optimizasyon genel olarak iyi olsa da bazı buglar mevcut, dokuların geç yüklenmesi de sık yaşanıyor. Düşman çeşitliliği ise düşük, sık tekrar ediyorlar. Genel olarak Control, kusurları olsa da güçlü görselliği, oynanışı ve atmosferiyle kesinlikle denenmesi gereken bir oyun. Özellikle indirim dönemlerinde fiyatına fazlasıyla değer.

Dying Light 2'ye gelecek olan bir ek paket olması planlanıyordu ama sonradan yeni bir oyun olarak piyasaya sürdüler. Peki bu gerçekten yeni bir oyun denebilir mi? Hayır. Bu bildiğiniz 2. oyunun The Following DLC'si gibi 2. oyunun daha cilalı ve daha minimalist bir versiyonu gibi. Hikaye tırt, o yüzden direkt es geçiyorum. Oynanış 2. oyunla neredeyse aynı ama stamina daha sınırlı ve vuruş hissi çok çok daha iyi. Zombilerin neresine vursanız orası parçalanıyor. Canavar Modu adında bir özelliğimiz var Spartan Rage tarzı, Crane önüne geleni paramparça ediyor. Bu moda özel bazı bitiriş animasyonları var ve baya tatmin edici. 2. oyunda gece oyunun yarısında falan bütün korkunçluğunu yitiriyordu çünkü normal zombi keser gibi ecelleri kesebiliyorduk. Bu oyunda ise 1. oyun gibi gece baya tehlikeli. Görsellik mükemmel, özellikle doku kalitesi baya baya iyi. Optimizasyonu da hiç fena değil. Şimdi oyunun eksi yönlerine geçiyorum. Silaha takılan aktif skill modları bu oyunda yok. Oyunda hızlı seyahat yok, onun yerine baya yavaş olan arabalar koymuşlar açık dünyaya ve o kadar kullanışsız ki... Oyunun son saatlerinde ışınlanma hilesi açıp oynadım. Bir yan görev yapacağım, 5 dakika araç sürüyorum, görevi bitiriyorum, sonra tekrar görevi veren NPC'nin yanına giderken 5 dakika sürüyorum, çok saçma olmuş. Açık dünya ana ve yan görevler dışında çok amaçsız hissettiriyor. Pek fazla bug yok, alt tarafı bir NPC birden T-pozuna geçip göğe yükselmeye başladı ve havada öldü. 2. oyunda karakter çok daha akrobatikti. Karanlık bölgeler önemini yitirmiş, çoğunda ecel yok yani gündüz de girebilirsiniz daha fazla zombi olsa da. Zombi öldürmek baya gereksiz efor çünkü aşırı az XP ve loot veriyorlar. Hikayenin baş kötüsü oyunun sadece sonunda görünüyor. DLC’den kırma bir oyun olduğu için 45 doları hak ettiğini düşünmüyorum. Ben 2. oyunu zamanında Ultimate paket olarak aldığım için bana ücretsiz verildi. Parasını versem üzülürdüm. Kısacası indirim bekleyin. Saydığım kısımlar dışında gayet güzel oyun.

Anneni beğendim.

2012 yılında çıkmasına rağmen Arkane Studios, günümüzde bile keyifle oynanabilecek muazzam bir iş çıkarmış. Oyunda Corvo Attano isimli imparatorluk muhafızını kontrol ediyoruz. İmparatoriçenin suikastına tanık olduktan sonra haksız yere suçlanıp hapse atılan Corvo, intikamını almak ve imparatorluğun geleceğini belirlemek için yola çıkıyor. Oynanışa geçersek, oyuncuya inanılmaz bir özgürlük sunuyor. Görevleri ister tamamen gizli bir şekilde bitirebilirsiniz ya da herkesi kılıçtan geçirebilirsiniz. Işınlanma, düşmanları kontrol etme, zamanı yavaşlatma gibi yeteneklere sahibiz ve bu yetenekleri kullanmanın çok fazla yolu var istediğiniz gibi fantezi yapabilirsiniz. Eğer düşmanları öldürürseniz şehir kaosa sürükleniyor, daha fazla fare oluyor ve kötü son alıyorsunuz. İyi son almak için olabildiğince az kişiyi öldürmelisiniz uyutan ok veya düşmanları bayıltarak oynamanız gerek. Ayrıca kaos derecesine göre NPC’lerin diyalogları değişiyor. Kontroller ise aşırı rahat. Grafikler şu an bile sırıtmıyor sulu boya gibi bir görselliği var, hoş. DLC'ler en az ana oyun kadar kalitelilerdi. Beğenmediğim yönleri ana karakterin sessiz olması, karakterin aksiyonda aşırı güçlü kalması, çoğu suratın birbirine benzemesi ve hikayenin detaylarını bulduğumuz belgelerden okumak hoşuma gitmedi. Kıssadan hisse bu oyuna bayıldım oynadığım en iyi gizlilik oyunlarından biriydi hatta en iyisi bile olabilir.

Kısa ve tatlı bir oyundu. Bulmacalar ne aşırı zordu ne de aşırı kolay tam tadındaydı. Bir oturuşta bitirdim. Keşke zamanında oynama fırsatım olsaydı, muhtemelen daha çok keyif alırdım :D

Bu oyun 2012 yılında çıktığında yerden yere vuruldu çünkü sınırlı kaynaklarla hayatta kalmaya çalıştığımız klasik korku oyunu formülünden çıkıp, Uncharted tarzı bir aksiyon oyunu olmaya çalışmıştı.

Peki ben ne düşünüyorum?
Bence hikâyesi klişe ve Hollywood filmi gibi hissettiriyor ama oynanışı günümüzde bile hâlâ gideri var. Özellikle kafaların patlaması, çıkan ses efektleri ve saire, vuruş hissi gerçekten güzel. Boss savaşları da gayet başarılıydı.

Oyunda oynanabilir 4 campaign var ve Resident Evil 2 Remake’teki gibi sadece aynı yerleri farklı karakterle oynamıyoruz. Bu 4 campaign’de de farklı karakterlerle oynuyor, farklı ara sahneler izliyor ve farklı şeyler yapıyoruz. Ayrıca ilk 3 campaign’de co-op desteği var ve arkadaşlarla oynaması cidden çok zevkli.

Biraz da eleştirelim. Öncelikle oyunda sürekli ekrana çıkan tuşlara basmanızı ya da abanmanızı isteyen Quick Time Event’ler var... ve bazıları o kadar ani ve gereksiz giriyor ki az küfür etmedik. Ayrıca bazı kısımlarda kovalamaca sekansları oluyor ve kamera açısı o kadar kötü oluyor ki defalarca kez öldük. Eğer tek başınıza oynuyorsanız, yapay zekâ mala bağlayıp ölmenize sebep olabiliyor. Mesela arkadan dolanıp kapıyı açması gerekirken olduğu yerde dikilip kalması gibi. Ayrıca save sistemini de çok beğenmedim. Oyun 2 farklı türde save alıyor: normal save ve daktilo save. Eğer ki oyun normal kayıt alırsa ve oyundan çıkarsanız, oyun kayıt edilmiyor. İlla ki daktilo save alacak, yoksa baya geriden başlarsınız ve cidden sinir bozucu.

Yine de oyunun çoğunluğunda çok eğlendim.

Peki bu oyun zamanında bu kadar eleştirilmeyi hak etti mi?
KESİNLİKLE EVET.
Yoksa seri asla gelişemezdi ve Resident Evil 7 gibi bir şaheser göremezdik.

:)